Karolina Kartasińska

pedagog, terapeuta i diagnosta integracji sensorycznej, specjalista wczesnego wspomagania rozwoju, trenerka metod multisensorycznych.

Na co dzień pracuje z niemowlętami, dziećmi w wieku przedszkolnym i szkolnym, wspierając ich rozwój oraz codzienne funkcjonowanie. Specjalizuje się w diagnozie i terapii integracji sensorycznej, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci od 0. do 4. roku życia oraz obszaru wczesnego wspomagania rozwoju. W pracy terapeutycznej wspiera dzieci z różnorodnymi trudnościami rozwojowymi, w tym dzieci ze spektrum autyzmu, ADHD oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.

Jej zainteresowania zawodowe koncentrują się wokół rozwoju sensoryczno-motorycznego dziecka, wczesnej stymulacji rozwoju, odruchów pierwotnych i posturalnych oraz znaczenia doświadczeń sensorycznych dla funkcjonowania dziecka. Szczególnie interesuje ją wykorzystanie założeń integracji sensorycznej i aktywności wielozmysłowych w edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej oraz możliwości przenoszenia strategii terapeutycznych do codziennych sytuacji dziecka.

W swojej pracy szczególną wagę przywiązuje do relacji z dzieckiem, uważnej obserwacji i podążania za jego indywidualnymi potrzebami. Postrzega relację jako ważną podstawę procesu terapeutycznego i edukacyjnego – przestrzeń, w której dziecko może czuć się bezpiecznie, być zauważone i stopniowo podejmować nowe doświadczenia. Uważa, że skuteczne wsparcie wymaga nie tylko znajomości metod i narzędzi, ale również uważności na sygnały wysyłane przez dziecko, jego możliwości, granice i sposób komunikowania potrzeb.

Prowadzi zajęcia i warsztaty z zakresu metod multisensorycznych, w tym Smyko-Multisensoryki®, Sensoplastyki® i Sensogimnastyki Mózgu. Łączy doświadczenie praktyka z wiedzą z zakresu pedagogiki, rozwoju dziecka i integracji sensorycznej, szczególną uwagę zwracając na przełożenie wiedzy teoretycznej na praktykę edukacyjną i terapeutyczną.

W pracy podkreśla znaczenie współpracy nauczycieli, terapeutów i rodziców oraz spójnego spojrzenia na dziecko. Zależy jej na tym, aby wiedza dotycząca rozwoju i przetwarzania sensorycznego była nie tylko elementem diagnozy i terapii, ale również praktycznym narzędziem wspierającym dziecko w domu, przedszkolu i szkole. Jej podejście opiera się na przekonaniu, że za każdym zachowaniem dziecka stoi jakaś potrzeba, a zadaniem dorosłego jest ją dostrzec, zrozumieć i odpowiednio na nią odpowiedzieć.